Open YouTube

Nout Wellink over Trump, Migratie, Impact AI-hype, Goud en afnemende vertrouwen in de Dollar

Holland Golddutchnlpublicupdated Jul 9, 2026, 20:17

Read in about 4 minutes instead of watching 63 minutes.

Greenspan en centrale banken

Wellink noemt Alan Greenspan een fascinerende, analytische econoom, maar vindt dat zijn macht over zeepbellen en crises vaak wordt overschat.
Volgens Wellink waren de dotcomzeepbel en de financiële crisis niet simpelweg het gevolg van lage rente, maar van bredere krachten zoals marktdynamiek, wantrouwen en animal spirits.
Hij benadrukt dat centrale banken invloed hebben, maar dat mondiale factoren zoals China, spaargelden en marktkrachten vaak dominanter zijn.
Greenspans vroegere voorkeur voor een goudstandaard weerspiegelde volgens Wellink vooral wantrouwen tegenover overheden, maar een moderne economie kan niet volledig aan goud worden gekoppeld.
Wellink ziet centrale-bankonafhankelijkheid als belangrijk, maar niet absoluut: bestuurders moeten formeel onafhankelijk zijn en tegelijk rekening houden met democratische realiteit.

Wellink ziet afnemend vertrouwen in de dollar, mede doordat de munt vaker als sanctie-instrument wordt gebruikt.
Hij verwacht dat goud in een multipolair monetair stelsel een blijvende en mogelijk grotere rol krijgt bij centrale banken.
De toekomstige goudprijs blijft volgens hem moeilijk te voorspellen en waarschijnlijk volatiel door veranderlijke geopolitieke en monetaire omstandigheden.

Wellink verwacht dat Kevin Warsh zich als Fed-voorzitter in beginsel onafhankelijk zal gedragen, maar waarschuwt dat Trump via benoemingen de instelling alsnog kan beïnvloeden.
Hij stelt dat institutionele onafhankelijkheid niet alleen afhangt van de leider, maar ook van de samenstelling van het bestuur.
Wellink noemt de corruptie rond Trump ongekend en vindt dat het presidentschap geen zakelijke kans mag zijn, maar een publieke vertrouwensfunctie.
Hij bekritiseert Trumps betrokkenheid bij crypto, merkproducten en persoonlijke verrijking terwijl hij als president regels en toezicht beïnvloedt.

Wellink erkent migratie als probleem omdat samenlevingen beperkt absorptievermogen hebben, maar benadrukt de noodzaak van nuance en menselijkheid.
Hij bekritiseert de harde behandeling van immigranten in de Verenigde Staten en vindt dat de manier waarop beleid wordt uitgevoerd moreel onaanvaardbaar is.
Voor Nederland en Europa pleit hij voor beter bewaakte buitengrenzen, meer steun aan herkomstlanden en betere integratie- en werkprogramma's voor migranten.
Zijn bredere zorg is dat samenlevingen abnormale situaties, zoals mensen buiten laten slapen of disproportioneel geweld, geleidelijk normaal gaan vinden.

Wellink begrijpt deels waarom Mark Rutte diplomatiek met Trump omgaat, omdat de VS belangrijk blijven voor Europa en Oekraïne.
Hij vindt tegelijk dat Europa minder afhankelijk van de Verenigde Staten moet worden en dat er grenzen zijn aan het prijzen of legitimeren van Trump.
Wellink noemt de steun voor aanvallen op Iran problematisch en waarschuwt dat zulke acties landen juist kunnen aansporen om kernwapens te ontwikkelen.
Hij is kritisch op de NAVO-norm van 5 procent defensie-uitgaven en vindt fysieke capaciteit belangrijker dan alleen budgetpercentages.

Wellink maakt zich zorgen over escalatie in Oekraïne: Oekraïense aanvallen op Rusland kunnen nieuwe Russische vergeldingsacties uitlokken.
Volgens hem is Amerika, mogelijk samen met China, een van de weinige machten die Rusland echt kan afremmen.
Hij acht het risico op ongelukken en wanhoopsdaden reëel, juist omdat veel oorlogen door misrekening of incidenten kunnen ontstaan.

Wellink ziet een mogelijk Treasury-Fed-akkoord niet per se als bedreiging; het kan juist bedoeld zijn om de onafhankelijkheid van de Fed te bevestigen.
Hij steunt het idee om minder nadruk te leggen op de dotplot, omdat centrale bankiers toekomstige renteontwikkelingen niet beter kennen dan financiële markten.
Hij geeft de voorkeur aan beleid dat per vergadering wordt bepaald op basis van actuele data, zoals de ECB na eerdere fouten meer is gaan doen.

Wellink verwacht op korte termijn mogelijk extra inflatiedruk door enorme investeringen in datacenters, energie en infrastructuur voor AI.
Op langere termijn kan AI volgens hem waarschijnlijk productiviteit verhogen en inflatie drukken, maar de uitkomst hangt af van maatschappelijke inbedding.
Hij contrasteert het Amerikaanse bedrijfsgerichte AI-model met het Chinese staatsgerichte model, dat meer nadruk legt op praktische toepassing en sociale integratie.
Wellink pleit als Europeaan voor een mengvorm: innovatie vanuit de markt, maar met publieke kaders zodat AI de samenleving breed ten goede komt.

Wellink hoopt dat Klaas Knot ECB-president wordt en noemt hem een van de topkandidaten met de juiste kwaliteiten.
Hij benadrukt dat de benoeming politiek complex is en kan afhangen van deals tussen landen en andere Europese topfuncties.
Volgens Wellink wordt de volgende ECB-president geconfronteerd met hoge schulden, begrotingstekorten, vergrijzing en druk van overheden op monetair beleid.
Hij waarschuwt voor fiscal dominance en vindt dat een ECB-president stevig moet zijn en tegen kritiek moet kunnen.